Zarówno net-metering, jak i net-billing służą do tego, aby efektywnie wykorzystać nadwyżki energii, które wyprodukuje instalacja fotowoltaiczna. Główna różnica pomiędzy nimi dotyczy mechanizmu rozliczeń.

Czym jest net-metering?

Net-metering, czyli pomiar netto to system rozliczeń, który był stosowany w Polsce od 2015 roku do końca marca 2022 roku. Polega na tym, że energia wyprodukowana przez instalację, która nie została zużyta przez jej właściciela, trafia do sieci.

Gdy dom potrzebuje więcej energii niż są w stanie wytworzyć panele (np. w nocy, w zimie czy w pochmurne dni), to może pobrać ją z sieci. Przekazane nadwyżki energii są rozliczane w formie kredytu energetycznego. Dzięki czemu można wykorzystać wyprodukowany prąd w późniejszym czasie i obniżyć rachunki na zasadzie kompensaty.

W wyniku tego właściciel instalacji staje się prosumentem, czyli podmiotem, który wytwarza i pobiera energię elektryczną.

Czym jest net-billing?

Net-billing to rozliczanie na podstawie faktur, które polega na sprzedaży nadwyżek energii wyprodukowanych przez instalację fotowoltaiczną i zakup energii z sieci, ale po obowiązujących cenach rynkowych. Środki ze sprzedaży energii wpływają na indywidualne konto prosumenta.

W tym modelu prosument jest producentem energii i może ją kupować i sprzedawać na wolnym rynku. W pierwszej kolejności wytworzona energia jest wykorzystywana na potrzeby własne prosumenta, a potem sprzedawana. Kupno odbywa się wtedy, gdy gospodarstwo domowe potrzebuje jej więcej niż wynosi bieżąca produkcja. Cena energii bazuje na cenie giełdowej (z Rynku Dnia Następnego).

Net-billing obowiązuje dla wszystkich instalacji fotowoltaicznych, które zostały podłączone do sieci od 1 kwietnia 2022 roku.

Czym się różni net-billing od net-meteringu?

Net-billing różni się od net-meteringu sposobem rozliczeń. W przypadku net-billingu nadwyżka energii jest sprzedawana po cenach rynkowych, a właściciel instalacji otrzymuje za to wynagrodzenie. Z kolei net-metering pozwala na bilansowanie energii. Kiedy jest jej za dużo, można ją wysłać do sieci, a gdy za mało, to pobrać ją w późniejszym czasie.

Net-metering lepiej się sprawdza u osób, które nie mają dużych nadwyżek energii i zależy im na tym, aby ją zmagazynować i potem wykorzystać do obniżenia rachunków za prąd. Wadą jest to, że ten system nie pozwala zarabiać.

Net-biling pozwala łatwiej zarządzać większymi nadwyżkami energii i osiągać korzyści pieniężne z ich sprzedaży. Trzeba jednak pamiętać, że cena kupna i sprzedaży bazuje na cenie giełdowej. Dlatego cena zakupu z sieci może być wyższa niż sprzedaży, a wtedy taka transakcja wygeneruje straty.

Artykuł Net-metering a net-billing pochodzi z serwisu Blog Nieruchomości RWO.

Mądra pomoc dla kredytobiorcy

Jeśli główna stopa NBP, referencyjna, pozostanie na obecnym poziomie 5,75%, kredyty na dłuższy czas będą trudno dostępne dla przeciętnego polaka. Taka polityka monetarna wpływa bezpośrednio na koszty pożyczek hipotecznych i zdolność kredytową wnioskodawców. W tym kontekście rządowe programy wsparcia polegające na wprowadzeniu pozyczek mieszkaniowych na preferencyjnych warunkach zdają się wybawieniem. Na przykładzie Bezpiecznego Kredytu 2% widać jednak, że wpływ takiej pomocy na rynek jest wielotorowy i niejednoznaczny.

Jednym z najważniejszych warunków kształtującących dostępność mieszkań w Polsce jest ich cena. Stawki ofertowe wpływają na stosunek popytu do podaży. W 2024 roku na rynku mieszkaniowym obserwujemy pobudzenie inwestycyjne. Lata 2022 i 2023 były pod tym względem dość słabe. Dziś do oferty trafiają też lokale, które niedawno zostały wykończone, wszystko to sprawia, że kupcy mogą wybierać spośród większej liczny mieszkań na sprzedaż. W momencie, gdy rynek nie jest wspierany tanimi kredytami, popyt ma szansę się wyciszyć, a ceny spaść lub przynajmniej się ustabilizować.

Taniej znaczy lepiej?

Tanie pożyczki mieszkaniowe będące efektem działań w ramach polityki monetarnej czy rządowych programów wsparcia mają swoje pozytywne i negatywne skutki. Niższe oprocentowanie oznacza, że na kredyt stać więcej ludzi, którzy generują popyt na mieszkania. Im więcej potencjalnych kupców, tym autorom ofert łatwiej windować ceny. W takich warunkach rynkowych kupcom trudniej też negocjować stawki. Dodatkowo tanie pożyczki mogą stymulować wyższe zainteresowanie mieszkaniami tylko z konkretnego segmentu. Skutkiem tego na rynku zacznie szybko brakować popularnych lokali.

Oczywiście tanie kredyty to też impuls pobudzający sektor bankowy, czyli dobry trend zarówno dla gospodarki, jak i dla osób, które od dawna czekają z zakupem mieszkania na kredyt. Jeśli jednak popyt, a co za tym idzie i ceny zbyt szybko wzrosną, przeciętny kredytobiorca będzie musiał pożyczyć więcej. W praktyce przynosi to, wyższe koszty pożyczki i zysk dla banku.

Jak widać, tanie pożyczki mieszkaniowe nie są pomysłem jednoznacznie pozytywnym i wiążą się z kosztami. Ponoszą je przede wszystkim potencjalni inwestorzy. Oczywiście nie oznacza to, że aktualna polityka monetarna rządu ułatwia dojście do własności nieruchomości. Z szerszej perspektywy wydaje się jednak konieczna, by ceny mogły w końcu zacząć wyraźnie spadać.

Artykuł Tańsze kredyty – co oznaczają dla kupujących mieszkania? pochodzi z serwisu Blog Nieruchomości RWO.

Oprocentowanie zmienne – czyli co?

Na każdy rodzaj oprocentowania składają się dwa ważne elementy. Pierwszym z nich jest marża, która ma wartość stałą. Drugim jest stopa procentowa. W zależności od rodzaju kredytu jest ona stała lub zmienna. Jeśli kredytobiorca ubiega się o pożyczkę ze zmienna stopą procentową, oznacza to, że jeśli te ważne parametry się zmienią, kredyt będzie droższy. W momencie, gdy NBP ogłosi spadek wartości referencyjnych, pożyczka będzie kosztować go mniej. W praktyce oprocentowanie zmienne składa się z marży bankowej i wskaźnika WIBOR / WIRON, EURIBOR lub LIBOR.

Te tajemnicze z pozoru skróty oznaczają stopy oprocentowania kredytów w różnych walutach. Warto przy tym podkreślić, że wskaźniki te mogą się od siebie różnić czasem trwania. Na przykład WIBOR 6M to oprocentowanie wyliczone dla kredytu na 6 miesięcy na rynku międzynarodowym. Jest to cena, po jakiej banki pożyczają sobie pieniądze w tym ściśle określonym okresie. Co ważne w 2024 roku Komisja Nadzoru Finansowego wydała rekomendację, według której w portfelu banków ma zwiększyć się odsetek pożyczek z okresowo stałym oprocentowaniem. W tym modelu kredyt jest udzielany na stały procent na pierwsze 5 lat. Po tym okresie właściciel zobowiązania może zmienić sposób naliczania oprocentowania na zmienny lub pozostać przy wcześniejszych ustaleniach.

ABC oprocentowania stałego

Oprocentowanie stałe ustalane jest na niezmiennym poziomie przez ściśle określony czas. W tym czasie koszty kredytu nie zależą od wahań stup procentowych. Dzięki temu nie dotyczy nas ryzyko wzrostu raty przy zmianach warunków rynkowych. Ochrona ta działa jednak w dwie strony. Gdy te ważne wartości spadną i koszt pożyczek rozliczanych w zmiennym oprocentowaniu będą niższe, właściciele kredytów ze stałą stopą będą płacić tyle samo. Mimo to największym plusem zamrażania oprocentowania jest pewność, że raty pożyczki hipotecznej będą stałe.

Co ciekawe oprocentowanie stałe kredytów hipotecznych jest zawsze ustalane na wyższym poziomie niż oprocentowanie zmienne. Oznacza to, że przy zmiennej stopie koszty kredytu mogą być niższe choć obarczone ryzykiem. Czy w kontekście tych informacji można jednoznacznie ocenić które oprocentowanie jest bardziej korzystne dla kredytobiorcy? Odpowiedz na to pytanie zależy przede wszystkim od warunków rynkowych. W okresie, gdy stopy procentowe są niestabilne i istnieje ryzyko wzrostów, bardziej popularne staje się oprocentowanie stałe. Jeśli jednak te ważne wartości bankowe pozostają od dłuższego czasu na niskim poziomie, opłacalne będzie wybranie oprocentowania zmiennego.

Artykuł Stałe a zmienne oprocentowanie w kredycie hipotecznym pochodzi z serwisu Blog Nieruchomości RWO.